Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label acrobaat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label acrobaat. Alle posts tonen

dinsdag 6 oktober 2026

Eglise Notre-Dame te Massac (Charente-Maritime 17)

 Eglise Notre-Dame 

te Massac



Beschrijving.
Deze bescheiden 12e-eeuwse kerk, gelegen in het centrum van het dorp, werd in de 13e eeuw bijna volledig verwoest en vervolgens met de oorspronkelijke stenen weer opgebouwd. De gevel heeft een eenvoudig portaal met drie naakte booglijsten en een archivolt die mooi versierd is met een achtvormige fries. De kapitelen en modillons van de gevel zijn versierd met rustieke motieven.  De klokkentoren met drie openingen, waarvan er één een in 1732 gegoten klok herbergt, dateert uit het einde van de 18e eeuw.  
In de zuidelijke muur, die schuin is opgetrokken, zijn modillons ingebouwd, waarvan sommige waarschijnlijk kapitelen van zuilen waren.  Ze tonen zorgvuldig bewerkte figuren in een bijna kubistische stijl.  Met name drie muzikanten zijn prachtig.
Net als in Haimps is het hier vooral het interieur dat de aandacht trekt.  De structuur van het viering van het transept rust op machtige zuilen met rijk versierde kapitelen.  Hun versieringen zijn zeer opvallend en hebben een kracht die uniek is in Saintogne.  Ze tonen demonen, boetelingen, verdoemden en rechtvaardigen, personages uit de Apocalyps volgens Johannes, de referentie van het christendom in de romaanse periode.  Het smalle en diepe koor, overwelfd met een halfkoepel is beschilderd met een rococo-fresco in felle kleuren.  Deze is moeilijk te dateren, maar de uitvoering doet denken aan de 19e eeuw.































Bron.
- Sophie Esla Goillot in "Guide des églises romanes; Charente-Maritime"; Editions le Passage des Heures; Saint-Savinien-sur-Charente 2013.


Bijlagen.
-https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1jmyfHynIAjiqSPviHL0K_-MTB0M&ll=45.78051005681906%2C-0.26883398828124183&z=11

dinsdag 23 juni 2026

Eglise Saint-Alban te Bresdon (Charente-Maritime 17)

 Eglise Saint-Alban 

te Bresdon



Beschrijving.
Het is een van die mooie kleine dorpskerkjes die de eeuwen met wisselend succes hebben doorstaan.  
Het gebouw heeft zijn prachtige gevel uit het midden van de 12e eeuw behouden.  Het brede portaal met twee booglijsten op zuilen met kapitelen, geflankeerd door twee blinde bogen, is rijkelijk versierd met fraai uitgewerkte motieven; op de booglijst van de ene zijboog is een ketting afgebeeld, op het andere palmetten en halve palmetten.










Aan de uiteinden van de buitenste booglijst van het portaal bevinden zich twee draken met opgerolde staarten die vlechtwerk uitspuwen dat de gehele ruimte bedekt tot aan de sluitsteen, versierd met een demonisch masker.  Daarboven wordt een kroonlijst, fijn versierd met een fries van dubbele parelvormige chevrons, gedragen door modillons met afbeeldingen van een acrobaat, muzikanten, boetedoening, vogels die uit een beker drinken en het traditionele bestiarium van de romaanse Saintogne, en benadrukt de gevel die wordt afgesloten door een klokkentoren met twee bogen.















Sommige decoratieve elementen zijn opnieuw in de gevel aangebracht. Het gebouw werd aan het einde van de 14e eeuw versterkt, zoals blijkt uit de zware steunberen. Eenvoudige ramen – drie romaanse rondboogramen en één raam met opvulling uit de 13e eeuw – geven de zuidmuur van het enkelvoudige schip openheid. 



Het interieur is zeer eenvoudig en vertoont geen specifieke kenmerken uit de 12e eeuw.  De vlak, uit dezelfde periode daterend kooreinde is voorzien van drie ramen met glasramen.





Bron.
- François Eygun in "Saintogne romane"; Editions Zodiaque, 'la Nuit des Temps 33"; Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vîre 1969.
- Sophie Esla Gaillot in "Guide des églises romanes; Charente-Maritime"; Editions le Passage des Heures; Saint-Savinien-sur-Charente 2013.



Bijlagen.