Eglise Saint-Etienne
te Gorze
Bijlagen.
Posts tonen met het label 57 Moselle. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 57 Moselle. Alle posts tonen
vrijdag 20 april 2018
Eglise de l'Assomption-de-la-Bienheureuse-Vierge-Marie te Aube (Moselle 57)
Eglise de l'Assomption-de-la-
Bienheureuse-Vierge-Marie
te Aube
Beschrijving.
Deze kleine priorij van de cisterciënzers hing in de 12de eeuw af van de Bourgondische abdij van Molesmes in het bisdom van Langres. Er zijn echter heel weinig gegevens bekend over deze priorij en haar stichting.
Dit kleine gebouw bestaat uit 2 traveeën waarvan de ene een plat plafond bezit terwijl de andere overwelfd is met een kruisgewelf van ribben. Ten oosten van de triomfboog in een rondboog samengesteld, ontwaart men vooreerst de kruising van het transept van het vierkante plan met hierboven een koepel, en vervolgens zijn de kruisbeuken overdekt met een gebroken tongewelf dat zich op de rechthoekige kapellen, eveneens overdekt met een gebroken tongewelf, opent langs een boog. Ten oosten van de kruising van het transept situeert zich een koor van het rechthoekige plan dat de apsis herbergt.
Bovenaan het vierkant van het transept verheft zich een mooie achthoekige klokkentoren, beëindigd door een piramidaal dak. De vensters met drielobbige bogen en de blinde, drielobbige boogreeksen tooien de klokkenverdieping op een heel originele manier.
Met zijn gebroken tongewelven herbergt de priorij het ontluiken van de cisterciënzerarchitectuur welke in Lotharingen onweerlegbaar getuigt van een Bourgondische invloed. In het geval van de kerk van Aube is het feit dat deze priorij afhing van de abdij van Molesmes, in het noorden van Bourgondië, de verklaring van deze architecturale vorm.
De constructie van het gebouw zou begonnen zijn in de 2de helft van de 12de eeuw en de werken hebben zich waarschijnlijk verder gezet tot het begin van de 13de eeuw.
Bronnen.
- Rainer Slotta in Lorraine romane; Editions Zodiaque, "la Nuit des Temps 66"; Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire 1984.
- Suzanne Braun in Art roman en Lorraine, Architecture et Sculpture; Editions Serpenoise; Metz 2005.
Bijlagen.
-https://atlas-roman.blogspot.com/2018/06/58-moselle-romane.html
-https://www.google.com/maps/d/u/0/viewer?mid=19uOwZ7r6Cmis5EAdmeuIqPR5--k&ll=48.76567162142634%2C6.562881290553378&z=10
-https://www.google.com/maps/d/u/0/viewer?mid=19uOwZ7r6Cmis5EAdmeuIqPR5--k&ll=48.76567162142634%2C6.562881290553378&z=10
Eglise Saint-Alban te Sorbey (Moselle 57)
Eglise Saint-Alban
te Sorbey
Bijlagen.
Eglise Saint-Pierre te Mey (Moselle 57)
Eglise Saint-Pierre
te Mey
Beschrijving.
De parochiekerk van Mey vormt het beste voorbeeld van een eenbeukige kerk hierbij inbegrepen de sokkel van de toren. Het gebouw werd in breuksteen opgericht. Slechts enkele gedeelten van de muren zijn opgericht in harde maatstenen. De binnenzijde stelt zich samen uit een schip waar aan het westelijke uiteinde zich een toren verheft, met een apsis van het halfronde plan en met een kapel overdekt met een tongewelf ten noorden van de apsis.
De sokkel van de toren, ten westen van het schip, stelt een centraal gedeelte van het vierkante plan voor en geflankeerd met rechthoekige delen aan beide zijden. De oostelijke muur van de toren rust op de vierkante pijlers die onder elkaar verbonden zijn, en met de gootmuren door de rondbogen, in die zin dat een groep van 3 bogen het westelijke uiteinde van het schip bezet.
Aan de buitenzijde heeft de toren zijn origineel aspect behouden. De 1ste en 2de verdieping zijn aan iedere zijde doorbroken met een paarsgewijze boog voorzien van een ronde tussensteun met kubische kapitelen en basissen. Een geometrisch decor laat zich op enkele plaatsen zien. De toren beëindigt zich door een piramidaal dak van 4 zijden.
Met zijn vlak plafond en 2 kleine, originele rondboogvensters heeft ook het schip zijn origineel aspect behouden. Van een bijzonder interesse is het dichtgestopte portaal in de zuidelijke muur waarvan het gedecoreerde linteel is versierd met een leeuw, een draak en een sirene, allen uitgevoerd in een zwak reliëf.
De beuk beëindigt zich in het oosten door een halfronde apsis overdekt met een halfkoepel. De muren van de apsis stellen zowel aan de binnen- als de buitenzijde geen enkele versiering voor. Bij de overgang tussen het schip en de apsis opent zich een vierkant gedeelte dat nu als sacristie dienst doet.
De parochiekerk van Mey dateert van het midden van de 12de eeuw. De toevoeging van de kapel zou dateren van begin 13de eeuw. Buiten de architecturale structuur van het gebouw is het vooral het linteel van het zuidelijke portaal dat de aandacht trekt. Het is een ontwerp van een atelier van Metz waarbij het beeldhouwwerk van een gelijkaardige makelij zowel te Metz als te Rozérieulles kan herkend worden.
Bronnen.
- Renair Slotta in Lorraine romane; Editions Zodiaque, "la Nuit des Temps 66"; Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire 1984.
- Suzanne Braun in Art roman en Lorraine, Architecture et Sculpture; Editions Serpenoise; Metz 2005.
Bijlagen.
woensdag 18 april 2018
Abonneren op:
Posts (Atom)