Zoeken in deze blog

woensdag 19 augustus 2026

Eglise Notre-Dame te Vouharte (Charente 16)

 Eglise Notre-Dame 

te Vouharte









Bijlagen.
-https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1KaCZzNPKQNKs5LI2jD0TqwrYkPE&ll=45.70402779132043%2C0.07596853857423369&z=11

Eglise Saint-André te Annepont (Charente-Maritime 17)

 Eglise Saint-André 

te Annepont


Beschrijving.
Niet zo ver van Taillebourg en Fenioux, strekt het dorp van Annepont zich uit in de lengte van de weg.  
De opmerkelijke onregelmatigheden in de plattegrond van de Sint-Andreaskerk, met name de verschuiving van de oostelijke delen, wijzen op opeenvolgende verbouwingen en aanpassingen aan de hand van een ouder gebouw, waarvan de gevel van breuksteen het laatste overblijfsel is.  De kerk is vooral een bezoek waard vanwege de kwaliteit van haar kooreinde,  dat bestaat uit een lange, rechte travee met een tongewelf en een apsis waarvan de funderingen mogelijk nog uit de vroegere bouw dateren.





De buitengevel is opgetrokken in natuursteen van uitstekende kwaliteit. De raamopeningen worden geaccentueerd door een fries van planten, terwijl de kroonlijst – zelf versierd met bas-reliëfs – wordt gedragen door een opmerkelijke reeks modillons, waarin de kapitelen van de steunzuilen zijn verweven die de gevel ritme geven. Hoofden van wolven, acrobaten, adelaars met uitgespreide vleugels en leeuwen sieren de bekroning van deze  koorzijde in een stijl die nog dicht bij de realisaties uit het begin van de 12e eeuw ligt, en in het bijzonder bij de beeldhouwkunst van Saint-Eutrope en de Abbaye-aux-Dames. 


















Binnen zijn in de rechte koortravee  nog andere kapitelen met adelaars en leeuwen bewaard gebleven. De overgang tussen het tongewelf en de koepel van de apsis wordt gevormd door een boog met in elkaar grijpende gewelfstenen, wat in deze regio uitzonderlijk is; deze techniek wordt doorgaans alleen toegepast bij de gewelfbogen van poorten in Poitou, Anjou of Touraine.










De laatste travee van het schip, waarop de klokkentoren rust, wordt overdekt door een koepel op pendentieven, terwijl de andere traveeën zijn voorzien van  kruisribben uit een latere periode. 








Bronnen.
- Christian Gensbeitel in "La sculpture romane en Saintogne"; Editions Christian Pirot; 1998.
- Christian Gensbeitel in "Promenades romanes en Aunis-Saintogne"; Geste Editions; La Crèche 2013.
- Sophie Esla Goillot in "Guide des églises romanes; Charente-Maritime"; Editions le Passage des Heures; Saint-Savinien-sur-Charente 2013.




Bijlagen.

zondag 16 augustus 2026

Eglise Saint-Maxime te Antezat; Antezant-la-Chapelle (Charente-Maritime 17)

 Eglise Saint-Maxime 

te Antezat; 

Antezant-la-Chapelle


Beschrijving.
Het dorp Antezat bezit een kerk, een voormalige afhankelijkheid van de abdij van Saint-Jean-d’Angély, waarvan de benedenverdieping van de romaanse westgevel uit de romaanse periode bewaard is gebleven.


Het portaal wordt geflankeerd door twee blinde bogen en de booggewelf is versierd met een merkwaardig motief van gevleugelde viervoeters die op hun achterpoten staan en in paren tegenover elkaar zijn gegroepeerd. Dit motief, dat zich in paren herhaalt in een stralend patroon, komt in Saintogne nauwelijks voor.  Het is daarentegen wel te zien op de kerk van Parthenay-le-Vieux, in Poitou.  De twee zijdelingse bogen  zijn voorzien van een vrij herhalend plantendecor.










Bron.
- Christian Gensbeitel in "Promenades romanes en Aunis-Saintogne"; Geste éditions; La Crèche 2007.


Bijlagen.
-https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1jmyfHynIAjiqSPviHL0K_-MTB0M&ll=45.99081165592682%2C-0.4577521904500026&z=13