Eglise Saint-Romans
te Saint-Romans-lès-Melle
foto wikipedia
Geschiedenis.
De kerk, die voor het eerst wordt vermeld aan het begin van de 12e eeuw en die onder de abdij Saint-Cyprien van Poitiers viel, is waarschijnlijk in de loop van de 12e eeuw herbouwd, zoals blijkt uit twee inscripties op de gevel.
In het midden van de 15e eeuw, na het einde van de Honderdjarige Oorlog, werden talrijke bouwprojecten voor wederopbouw of herinrichting opgestart. Uit deze periode dateren de massieve vierkante toren, die boven de travee van het koor staat, de wenteltrap die ernaar leidt en een raam in de linkerzijgevel.
Beschrijving.
De ingang is zeer sober, met zijn drie naakte booglijsten met scherpe randen en zijn zuiltjes waarvan de kapitelen versierd zijn met bladwerk (twee links en één rechts) of met grote maskers (twee rechts en één links), waarvan er één zijn zuil opslokt – een veelvoorkomend motief in Poitou en Saintonge. Op de modillions van de kroonlijst zijn drie menselijke hoofden en één dierenhoofd te zien.
Aan de buitenkant valt de sobere uitstraling op van het kooreinde met zijn drie onversierde vensters en de ramen van het schip, waarvan het monolithisch linteel is gegraveerd met valse sluitstenen. Dit laatste detail lijkt erop te wijzen dat de zijmuren deel uitmaken van de bouw uit de 11e/12e eeuw. Sommige stenen zijn voorzien van steenhouwersmerken: er zijn talrijke V’s in het koor, en snijdende halve cirkels in de zuidelijke muur... Op de machtige steunpilaar, links van de voorgevel, staat een A boven een kruis met uitlopende armen. De betekenis van deze tekens is nog niet met zekerheid vastgesteld.
Aan het einde van het schip is rechts nog het spoor te zien van een oud altaar waarvan het profiel op de 18e eeuw lijkt te wijzen; het was waarschijnlijk bekroond met een altaarstuk. In de hoek daarboven is een klein figuurtje in uitstek geplaatst. De ingang van het koor vertoont een sterke helling. De kapitelen zijn aan de linkerkant versierd met bladwerk en aan de rechterkant met honingraatmotieven. Het gewelf van de koortravee van het verhoogde koor heeft een gebroken tongewelf. Drie extra treden leiden naar de apsis, die hierdoor sterk wordt benadrukt. Er zijn daar nog sporen van muurbeschilderingen te onderscheiden.
Bron.
-- Sophie Esla Goillot in "Guide des églises romanes; Deux-Sèvres"; Editions le Passage des Heures; Saint-Savinien 2013.
Bijlagen.
