Eglise Saint-Jacques
te Ballans
Foto wikipedia
Bijlagen.
woensdag 17 juni 2026
Eglise Saint-Pierre te Brie-sous-Matha ( Charente-Maritime 17)
Eglise Saint-Pierre
te Brie-sous-Matha
Beschrijving.
Het koor van deze kerk staat sinds 1913 op de lijst van historische monumenten; de rest van het gebouw is sinds 1989 opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten. Volgens Charles Connoué werd de kerk in 1893 gerestaureerd. De kerk zou van een vrouwenklooster van de orde van Fontevrault zijn geweest.
Het gebouw bestaat uit een éénbeukig schip en wordt aan de oostzijde afgesloten door een halfronde apsis, voorafgegaan door een recht travee. In de 12e eeuw was het hele bouwwerk waarschijnlijk overwelfd. Er zijn alleen nog de halfkoepel van de apsis en het gebroken tongewelf bewaard gebleven, dat rust op de gordelbogen met dubbele gordingen van hetzelfde profiel.
De kerk, die zwaar te lijden had onder de Honderdjarige Oorlog, vertoont inderdaad sporen van de branden die het metselwerk, met name aan de noordzijde, rood hebben gekleurd en ervoor zorgden dat het gewelf van het schip instortte. De kerk is waarschijnlijk al aan het einde van de 14e eeuw gedeeltelijk verbouwd en herbouwd; aan de voorgevel is het zeer eenvoudige romaanse portaal bewaard gebleven, evenals de modillions waarop een reeks kleine ontlastingsbogen rust, volgens een systeem dat doorgaans meer wordt toegepast in de bovenste delen van apsissen, zoals in Marignac, Clion-sur-Seugne of in de nabijgelegen kerk van Saint-Ouen-la-Tène.
Boven deze bogen is de muur, die normaal gesproken verdikt had moeten worden, opnieuw opgetrokken en eindigt in een driehoekige puntgevel. Ook ondersteunen twee enorme steunberen de hoeken van de gevel. De muren van het schip werden hersteld en verhoogd om een dakconstructie te kunnen dragen. De apsis werd verhoogd om plaats te bieden aan een versterkte kamer, die door een vloer in twee niveaus werd verdeeld en in het bovenste gedeelte van schietgaten en kantelen was voorzien. De toegang verliep via een aan de noordmuur aangebouwde torentje met een wenteltrap, die tevens toegang gaf tot de klokkentorenmuur die destijds boven de triomfboog van het schip was opgetrokken.
De kerk onderging aan het einde van de 15e eeuw of aan het begin van de 16e eeuw nog meer verbouwingen. In een tijd waarin men niet langer bang was voor oorlog, werd er een groot raam geopend in de as van de apsis, tussen de steunberen-zuilen. In die periode werden de apsis en de bijbehorende travee voorzien van een beschilderde versiering, waarvan nog enkele overblijfselen te zien zijn. In de zuidelijke muur van het schip werden twee spitsbogen aangebracht om de verbinding met de inmiddels verdwenen zijbeuk mogelijk te maken. Op een later tijdstip werden deze twee bogen echter dichtgemetseld en toen de zuidelijke zijbeuk werd hersteld, werden de romaanse openingen in de zuidelijke muur – waarvan alleen de met beeldhouwwerk versierde boog nog overblijft – dichtgemetseld.
De kerk heeft aan de westzijde romaanse beeldhouwwerken behouden; daar kan men de kerk binnenkomen via een romaanse ingang met twee booglijsten, waarvan het eerste bestaat uit meerdere cilindrische elementen en het tweede uit geometrische kruismotieven. De vier kapitelen waarop de archivolt rust, zijn versierd met zeer strak weergegeven bladmotieven. De modillons van de kroonlijst, waarvan er slechts enkele bewaard zijn gebleven, tonen een mannenhoofd, zittende figuren en viervoeters.
De interessantste romaanse kapitelen bevinden zich in de rechte travee van de apsis. Daar zijn kapiteellichamen te zien, gevuld met stengels die op twee niveaus uitmonden in vette bladeren die aan de hoeken tot bolletjes zijn gebogen, en zittende leeuwen met een langgerekte snuit, die tegenover elkaar staan en worden aangevallen door gevleugelde draken volgens een motief dat afkomstig is uit de kruising van de Sint-Eutropuskerk in Saintes. Elders komen de zittende leeuwen twee aan twee samen in een gemeenschappelijk hoofd, geplaatst op de hoeken, die rankversiering uitbraakt.
Deze werken, waarvan de verfijning van de stijl moeilijk te beoordelen is omdat ze bedekt zijn met een laag kalk, dateren mogelijk uit het tweede kwart van de 12e eeuw.
Bron.
- Michèle Gaborit in "La sculpture romane en Saintogne"; Editions Christian Pirot; 1998.
Bijlagen.
maandag 15 juni 2026
Eglise Saint-Martial te Louzignac (Charente-Maritime 17)
Eglise Saint-Martial
te Louzignac
Bijlagen.
-https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1jmyfHynIAjiqSPviHL0K_-MTB0M&ll=45.81101806624549%2C-0.2972437532048078&z=12
Abonneren op:
Posts (Atom)