Romaanse kunst & architectuur

Eglise Saint-Préjet

te Malicorne

Beschrijving.

Een parochie van het voormalige bisdom Bourges, benoemd door de benedictijnse prior van Notre-Dame de Montluçon.

Een gebouw uit het einde van de 12e of het begin van de 13e eeuw, overwelfd met kruisgewelven. Het gebouw bestaat uit een schip met vier traveeën, geflankeerd door zijbeuken, en eindigt in het oosten met een vijfhoekige apsis en twee halve cirkelvormige absidiolen. Er is geen transept; de pijlers van de oostelijke travee van het schip zijn sterker dan die van het schip en ondersteunen een centrale klokkentoren.

plan Marcel Génermont en Pierre Pradel

De apsis wordt overdekt door een gewelf met vijf ribben, ondersteund door kapitelen met knoppen die worden gedragen door korte zuiltjes met afgeronde uiteinden in de vorm van een blad. Soortgelijke steunen ondersteunen de ribben vertrekkend van onder de halfkoepel van de zuidelijke apsis. De noordelijke apsis is later herbouwd.

De grote gebroken boogreeksen met dubbele gordingen die het schip flankeren, rusten op vierkante pijlers die worden geflankeerd door zuilen, die beide zijn bekroond met kapitelen met knoppen en zijn verhoogd op basissen met een hollijst en een afgeplatte voetring. Het verschil tussen het plattegrondontwerp, dat volledig nieuw is, en de gotische gewelven wordt gecorrigeerd door ingenieuze technieken; de torische ribben vallen namelijk in het schip terug op imposten versierd met bladwerk of maskers die de kapitelen van de pijlers omlijsten, en in de zijbeuken enerzijds op de kroonlijst die de uitstekende hoek van deze pijlers bekroont, en anderzijds op bladwerkversieringen die uit de afsluitstukken van de muren tevoorschijn komen. Elke sluitsteen bestaat uit een klein uitgesneden blaadje.

De puntgevel is voorzien van een ingang in rondboog die uitkomt in een uitstek met daarboven een waterlijst en geflankeerd door twee steunberen; zuiltjes met bladkapitelen ondersteunen de drie torische booglijsten van de archivolt.

De oorspronkelijke klokkentoren boven het kruisgewelf is verdwenen. In de vorige eeuw verhief er zich een houten klokkentoren voor het koor; deze werd in 1880 vervangen door een stenen klokkentoren met een opengewerkte verdieping, met daarboven een klokkentoren.

Bron.

- Marcel Génermont en Pierre Pradel in "Les églises de France; Allier"; Librairie Letouzey et Ané; Paris 1938