Romaanse kunst & architectuur

Eglise abbatiale Notre-Dame-de-l'Assomption te Chancelade

Geschiedenis.

Rond 1096 wilde paus Urbanus II de monniken van de abdij Saint-Pierre van Cellefrouin aansluiten bij de abdij Saint-Sauveur van Charroux, waardoor ze de regel van Sint-Augustinus zouden verlaten om de regel van de Benedictijnen te volgen, maar deze beslissing werd niet onmiddellijk uitgevoerd. Maar toen paus Paschalis II op 24 november 1101 uiteindelijk Cellefrouin aan Saint-Sauveur de Charroux verbond, verliet abt Foucault Cellefrouin in december 1101, maar behield de titel van abt van Cellefrouin tot aan zijn dood in 1127.

De bisschop van Périgueux, Guillaume d'Auberoche, verwelkomde hem in zijn bisdom en abt Foucault opende een cella in Fons Cancellatus, die actief was van 1102 tot 1129. Het jaar 1102 kan dus worden beschouwd als het jaar waarin de abdij Notre-Dame de Chancelade werd gesticht. Een oorkonde van 29 juni 1129 vermeldt dat dezelfde bisschop van Périgueux, Guillaume d'Auberoche , de eerste steen legde van de abdij Notre-Dame de Chancelade, die de cella verving. De eerste abt was Gérald I de Montlau, gekozen in 1129 en overleden in 1143.

De inkomsten van een twintigtal parochies waren ervan afhankelijk. In 1614 stemde de jonge Alain de Solminihac ermee in om zijn oom op te volgen als commendataire-abt van Chancelade. Na zijn wijding vestigde hij zich in Chancelade en begon hij met succes aan de hervorming van zijn abdij. Later werd hij bisschop van Cahors. In de tweede helft van de 18e eeuw was deze abdij een broeinest van liberale ideeën, zodat maar liefst zeven monniken werden ingewijd in de vrijmetselaarsloge van Périgueux, “L'Anglaise de l'Amitié”. De abdij en de kerk zijn bij besluit van 30 juli 1909 geklasseerd, maar zijn ook opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten bij besluit van 2 maart 1959 voor de gevels en daken van de oude abdijgebouwen.