Zoeken in deze blog

vrijdag 10 april 2026

Eglise Saint-Brice te Saint-Mandé-sur-Brédoire (Charente-Maritime 17)

 Eglise Saint-Brice 

te Saint-Mandé-sur-Brédoire


Beschrijving.
De plattegrond van dit gebouw, dat rond 1150 werd gebouwd, is merkwaardig: het heeft geen westgevel en geen transept. Het gebouw is langgerekt, met een schip van drie traveeën, een koor met een travee onder de klokkentoren en een halfronde apsis, met enkele rondboogramen. De klokkentoren is een vierkante toren zonder specifieke stijl, voorzien van schietgaten.





Toch heerst er op deze plek een mooi evenwicht.  De rijkdom van deze kerk ligt vooral in het portaal, met drie booglijsten op zuilen met kapitelen, dat uitkomt op de zuidmuur en voorzien is van prachtig bewerkte modillions.


De beeldhouwer heeft zich duidelijk laten inspireren door de versieringen te Aulnay, maar dan in een meer landelijke stijl. Het geheel te bekijken is een waar genot.  Op de buitenste booglijst zijn onder andere de zeven bisschoppen van de zeven kerken van Azië en een muzikant afgebeeld; op de tweede booglijst een jacht waarbij de hond wint, een sirene, engelen, koppels en een uitgebreide dierenwereld; de derde booglijst bestaat uit S-vormige palmen, net als in Aulnay.  Op het rechterkapiteel is een mooi tafereel van boetedoening te zien. Boven het portaal stellen zeven prachtige gezichten de zeven hoofdzonden voor.



















Andere mooie modillons lopen over de apsis.  De binnenste kapitelen zijn sober uitgevoerd.  We vinden er de maskers van Aulnay terug.






Bron.
- Sophie Esla Goillot in "Guide des églises romanes; Charente-Maritime"; Editions Le Passage des Heures; Savinien-sur-Charente 2013.


Bijlagen.

donderdag 9 april 2026

Eglise Notre-Dame de la Nativité te Salles-lès-Aulnay (Charente-Maritime 17)

 Eglise Notre-Dame de la Nativité 

te Salles-lès-Aulnay


Beschrijving.
De gevel van deze kleine kerk uit 1140 die ingepakt zit tussen de huizen van het dorp, stelt een portaal voor met 2 booglijsten versierd met friezen met magrieten en schuinliggende ruiten.  Alles hier doet denken aan het werk van de steenhouwers van Aulnay, de kerk vlakbij. Van haar grote „zus“ heeft ze haar friezen geërfd: een reeks figuren die pilaren ondersteunen, en vuurspuwende draken in een vlechtwerkpatroon. De kapitelen zijn vrij grof bewerkt.









De gevel wordt bekroond door een klokkentoren uit de 19e eeuw met twee openingen. Aan de zuidzijde werd aan het einde van de 14e eeuw een kapel aangebouwd.



Op de moeilijk toegankelijke halfronde apsis aan de buitenzijde bevindt zich een reeks modillons.  Binnenin laten vier smalle vensters een streepje licht door dat het koor in de vorm van een halfkoepel  verlicht in een clair-obscur dat zo kenmerkend is  voor de romaanse periode.  Prachtige kapitelen met figuratieve versieringen tonen de traditionele thema's van de 12e eeuw; de strijd tussen goed en kwaad, een angstaanjagend bestiarium en enorme monsters die kleine figuurtjes opslokken, verbonden door vlechtwerk; in het hart van dit geheel vormen aan de ene kant twee muzikanten een hoek met een roet en aan de andere kant observeren twee figuurtjes rug aan rug passief, zittend in de voluten, de bewegingen van de monsters.  













De vloertegels van het schip dateren uit de 18e eeuw.  Het doopvont dateert mogelijk uit de vroege oudheid.




Bron.
- Sophie Esla Goillot in "Guide des églises romanes; Charente-Maritime"; Editions Le Passage des Heures; Saint-Savinien-sur-Charente 2013.


Bijlagen.