Eglise Saint-Aignan
te Torsac
Beschrijving.
Zoals te Dignac, werd de parochie van Torsac in de 9e eeuw vermeld als een van de afhankelijkheden van de abdij van Saint-Cybard, maar in 1110 behoorde zij toe aan het kanunnikenkapittel van Angoulême.
De kerk is het best te bekijken vanaf de westgevel, die pas in de gotische periode is verbouwd of zelfs pas toen is opgetrokken. Het enkelvoudige schip met vier traveeën, overdekt met een gebroken tongewelf, zal onze aandacht niet lang vasthouden, aangezien het zo vaak is verbouwd. Daarentegen zullen we ons vooral richten op het transept, waarvan elke arm uitmondt in een brede absidiool die de hoofdapsis omlijst, die nauwelijks groter is. De achthoekige klokkentoren die boven het kruisgewelf uittorent, heeft slechts één verdieping.
Hoewel ook alle ramen van het koor zijn herzien, zijn de bekledingen en de verbindingen bewaard gebleven en is aan de buitenkant van de apsissen een gemengd metselwerk te zien dat vergelijkbaar is met dat van Gardes, dat ook in Mouthiers of Saint-Michel-d'Entraigues te vinden is, waarbij middelgroot metselwerk wordt gecombineerd met klein, langgerekt metselwerk met zeer nauwkeurig gekalibreerde modules.
Aan de binnenzijde springt de apsis in het oog door de prachtige muurschildering uit de 15e eeuw op de halfkoepel, maar het is de kruising, met zijn ingewikkelde pijlers die een koepel op trompen dragen, die het meest spectaculaire deel van het romaanse gebouw vormt. De samengestelde steunconstructies met uitspringende delen en ingebouwde zuilen hebben geleid tot de realisatie van echte gebeeldhouwde friezen, waarin de kapitelen van de zuilen zijn geïntegreerd en die doorlopen op de vlakke oppervlakken van de pijlers.
Op deze friezen ontvouwt zich een opmerkelijk gebeeldhouwd geheel, waarin een breed scala aan plantmotieven – voornamelijk halve palmetten en palmetten in combinatie met stengels – op tal van manieren is gerangschikt: in elkaar grijpende patronen met of zonder golvende lijnen, omgekeerde vormen, losse rankversieringen en boeketten. Dit biedt ons een prachtig overzicht van de invloeden van de flora van de kathedraal van Angoulême.
In dit ware plantaardige wandtapijt zijn enkele figuren verwerkt; naast een leeuw die op zijn achterpoten staat, roept een figuur die op de lier speelt, met zijn mantel naar achteren geslagen en vergezeld door een vogel, ongetwijfeld vragen op. Er is een uiterst zeldzame afbeelding te zien van Orpheus die dieren temt met zijn muziek, maar ook, op een meer klassieke manier, koning David als musicus.
Bronnen.
- Christian Gensbeitel in "Promenades romanes en Charente"; Geste éditions; La Crèche 2010.
- Jean George in "Les églises de France; Charente"; Librairie Letouzey et Ané, Paris 1933.
Bijlagen.
