Eglise Saint-Germain
te
Foto wikipedia
Beschrijving.
Hoewel de onderwerpen die op de portalen van Aulnay werden uitgebeeld al vanwege hun didactische waarde wijd en zijd bekend zouden worden, was de schoonheid van de beeldhouwwerken zelf des te meer een bron van inspiratie voor de beeldhouwers. Maar niet alle kunstenaars hebben hetzelfde temperament en niet alle beitels zijn even behendig. Fenioux heeft de Deugden en de Ondeugden met een verfijnde poëzie weergegeven. De elegantie van de strijdbare Deugden en de engelen is vrijwel identiek terug te vinden in Varaize, waar de steen, die te veel salpeter bevatte, helaas heeft geleid tot een gedeeltelijke restauratie met meedogenloze precisie.
Deze prachtige kerk, gelegen in het noorden van de Saintogne, vlakbij de Poitou en dus niet ver van Aulnay, heeft architectonisch veel te lijden gehad en moet de invloeden uit de omgeving hebben ondergaan. Het is dan ook een van de weinige voorbeelden in de Saintogne waarbij het middenschip wordt geflankeerd door zijbeuken die door bundels van acht zuilen van elkaar worden gescheiden. De tongewelven die het middenschip en de zijbeuken overdekten, zijn ingestort, maar die van het transept zijn bewaard gebleven en twee absidiolen openen zich naar de armen toe. Het halfronde koor is relatief eenvoudig. Het beeldhouwwerk op de kapitelen en de sokkels wijst op de zorg die aan het gebouw is besteed. Een kapiteel in het transept stelt Daniël tussen de leeuwen voor.
De buitenkant is, afgezien van het prachtige zijportaal, sober, aangezien de hoge gevel slechts één centrale opening heeft, met daarboven een raam zonder beeldhouwwerk op de sluitstenen. Vier groepen zuilen, die tot aan de gevel als steunberen fungeren, verdelen deze hoge, kale muur in drie delen. Een imposante vierkante klokkentoren torent boven het transept uit.
De apsis en de absidiolen, met hun eenvoudige ramen, worden gescheiden door enkele zuilen of groepen van drie; die van het kooreinde, met bogen versierd met geometrische motieven, zaagtanden of ruitjes, worden opgefleurd door de modillons van de kroonlijst, waar men tussen de diverse onderwerpen – dieren, muzikanten en acrobaten – Sint-Joris kan zien die de prinses redt van de draak.
Maar aan het zijportaal is de meeste aandacht besteed. Vier booglijsten en een brede archivolt omlijsten het. De motieven zijn bekend. De onderste helft van de eerste boog, die bijna plat is uitgewerkt, toont de zegenende hand tussen een engel en een abt. Op de verticale rand is de aanbidding van het Lam door engelen afgebeeld. Het tweede booglijst vertoont vier Deugden, waarvan er twee zijn hersteld. Een van hen houdt een opgeheven zwaard vast, de anderen speren die in de tot een minimum teruggebrachte Deugden zijn gestoken. S-vormige ranken, die deze van Aulnay nabootsen, ondersteunen de laatste boog, die wordt gedomineerd door een zegenende Christus in majesteit, omgeven door een cirkelvormige mandorla, terwijl hij aan weerszijden wordt omringd door een tiental apostelen en heiligen, plus acht zeer traditionele, gekroonde oudsten uit de Apocalyps, met hun attributen. De archivolt is versierd met slanke, gracieus gebogen aanbiddende engelen.
Ten slotte is aan de onderkant van het raam boven het portaal een fijn gebeeldhouwde kroonlijst aangebracht, waarop een rankenmotief loopt waarin figuren, vogels die aan vruchten pikken en diverse dieren zijn uitgebeeld. In het midden, bijna tegen de archivolt aan, is te herkennen wat oude auteurs in hun naïeve stijl een „nachtkraai“ noemden, dat wil zeggen een uil met uitgespreide vleugels.
Deze kunst is natuurlijk afgeleid van Aulnay, maar lijkt meer op die van Fenioux door de meer gekunstelde elegantie in de beeldhouwkunst van de figuren.
Wat betreft de kapitelen en dekstukken, die met goede wil maar zonder tact zijn gerestaureerd, is het jammer dat ze in salpeterhoudende steen zijn uitgehouwen, zodanig dat men ze vandaag de dag niet meer durft te betrekken bij de beoordeling.
Bron.
- F. Eygun in "Saintogne romane"; Editions Zodiaque, la Nuit des Temps 33; Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vîre 1970.
- Christian Geinsbeitel in "Promenades romanes en Aunis-Saintogne"; Geste éditions, La Crèche 2007.
- Christian Geinsbeitel in "La sculpture romane en Saintogne"; Editions Christian Pirot; 1988.
Bijlagen.
