Eglise Saint-Cybard
te Roullet;
Roullet-Saint-Estéphe
Beschrijving.
Deze kerk, die al sinds de tijd van Karel de Grote eigendom was van de abdij van Saint-Cybard, behoorde vóór 1162 tot het aartsdiaconaat van Angoulême. In het schip zijn nog talrijke lagen klein metselwerk bewaard gebleven, die mogelijk dateren uit het einde van de 10e of het begin van de 11e eeuw; de zes raamopeningen die het schip vandaag de dag verlichten, met binnenzuiltjes, en de kleine steunberen lijken uit die tijd te stammen, maar zijn later aangevuld. Toen de kerk in het bezit van de kathedraal kwam, werd het schip, naar het voorbeeld van dat gebouw, overdekt met drie achter elkaar geplaatste koepels op pendentieven, gedragen door bundels van vijf zuilen, waarvan de kapitelen met parelversieringen en de basissen met plantaardige klauwen „vóór de restauratie“ dateren uit het derde derde deel van de 12e eeuw.
Het koor en de halfronde apsis met een halfkoepel, zijn zeer lang; ze behoren tot een bouwfase die iets eerder dateert dan de valse viering. De muren zijn versierd met negen hoge bogen, omgeven door cordonlijsten, eveneens met geometrische versieringen, en gedragen door halve zuilen met bladkapitelen en enkele dieren. Onder deze bogen bevinden zich ramen die aan beide zijden door zuiltjes worden omlijst.
De gevel wordt verticaal verdeeld door drie hoge bogen op zuilen, met versierde kapitelen, net als alle andere kapitelen op dit gedeelte. Op de beneden verdieping opent het portaal zich met twee gordingen en een modern timpaan zich tussen twee blinde bogen met een booglijst waarvan de kapitelen zich over de gehele gevel uitstrekken; op de eerste verdieping bevinden zich twee kleine bogen aan elk uiteinde en één in het midden, onderbroken door een raam. Daarboven loopt een band op gebeeldhouwde modillons en een herstelde geveltop.
De muren van het schip hebben smalle steunberen die, met behulp van kraagstenen, de moderne, verhoogde kroonlijsten dragen. Soortgelijke steunberen zijn te vinden bij de apsis en de viering, waarbij deze laatste bovendien wordt ondersteund door het trappenkoker van de klokkentoren.
Deze rechthoekige klokkentoren, die in 1874-1875 werd herbouwd ter vervanging van de oude, die door de bliksem was getroffen, heeft een verdieping met blinde hoeken, in rondboogvorm, met verlengde imposten, een tweede verdieping, met zuilen op de hoeken en op de zijvlakken, heeft twee bogen met cirkelvormige cordonlijsten, die twee paarsgewijze bogen op zuiltjes omsluiten, met daarboven een oculus. Vanuit een kroonlijst rijst een hoge, kegelvormige stenen torenspits op, met rechte zijden en een geschubd oppervlak; vier op dezelfde wijze beklede klokkentorentjes, gemonteerd op kleine zuilen, sieren de hoeken.
Bron.
- Jean George in "Les églises de France; Charente"; Librairie Letouzey et Ané; Paris 1933.
Bijlagen.
-https://pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/PA00104476
