Eglise Saint-Georges
te Bourbon-L'Archambault
Beschrijving.
De parochie behoorde tot het voormalige bisdom van Bourges, en was de zetel van de aartspriester en aartsdiaken, onder de bescherming van de abdis van Saint-Menoux.
Het gebouw heeft zijn vier traveeën tellende schip, zijbeuken en transept uit de 12e eeuw behouden, maar werd tussen 1845 en 1851 aan de oostkant uitgebreid volgens de plannen van architect Esmonnot, die de apsis en de oorspronkelijke apsissen verving door een diep koor en een kooromgang met drie straalkapellen. het geheel ontworpen in romaanse stijl. Vervolgens werden tussen 1871 en 1880 halfronde kapellen tegen de transeptarmen aangebouwd.
Een koepel werd op de kruising van het transept geplaatst met behulp van trompen die in het midden versierd zijn met wolven- of ramskoppen; de kruisbeuken zijn overwelfd met een tongewelf, het schip met een gebroken tongewelf op gordelbogen, en de zijbeuken, die van het schip gescheiden zijn door grote spitsbogen, hebben kruisgewelven.
De romaanse kapitelen die de zuilen bekronen die de kruisvormige pijlers omringen, dragen op hun kapiteellichamen, onder de dekstukken met dambord- of Griekse motieven, versieringen zoals tegenover elkaar staande vogels, krullen van rankversiering vergelijkbaar met die van Saint-Menoux, of figuren zoals engelen met trompetten of met tekstbanden, menselijke figuren met opgeheven armen die doen denken aan de kapitelen van de Auvergne en die verwant zijn aan het kapiteel van de munters van Souvigny en bepaalde kapitelen van Le Montet en Yzeure. Twee daarvan verdienen een speciale vermelding: de ene stelt een gehoornde duivel voor, omringd door figuren die op bokken rijden en op hoorns blazen; de andere een reeks muzikanten die op de viola da gamba en diverse blaasinstrumenten spelen.
Tegenover het derde travee, gerekend vanaf de deur, werden de zijbeuken in de 15e eeuw verbreed met rechthoekige kapellen, gewelfd met ribben met liernes en tiercerons.
De puntgevel, verzwaard door steunberen uit de 18e eeuw, is voorzien van drie rondboogvensters, met daarboven een lijst van kanteelversiering. De ingang in rondboog opent zich in een uitbouw die wordt gedempt door een lijst, benadrukt door een rij kraagstenen met maskers. De ingang wordt omringd door een archivolt met vier torische bogen die rusten op monolithische zuiltjes. Het geheel wordt omlijst door een boog met een kordonlijst met tanding die rust op gedrongen zuilen. Op de kapitelen zijn ruw bewerkte ranken of maskers aangebracht. Het timpaan is modern. De schuine delen van de puntgevel zijn afgewerkt met gebeeldhouwde motieven: een rozet aan de noordkant en een figuur aan de zuidkant.
Modillons met versieringen of figuren ondersteunen de kroonlijsten van de gootmuren, en boven de ramen steekt een rij van staafvormige kanteelversiering uit. De kooreinden van de gotische kapellen zijn doorbroken van brede vensters met opvulling, en de zuidwestelijke hoek van de noordelijke kapel heeft een nis met een baldakijn versierd met dolfijnen en knoppen, waarin een 16e-eeuws stenen beeld van de Maagd Maria staat.
De moderne toren met twee verdiepingen en een spits verving in 1864 de toren die na de Revolutie tijdelijk was gebouwd en hierdoor haar stenen spits had verloren.
Bronnen.
- Marcel Génermont en Pierre Pradel in "Les églises de France, Allier"; Libraire Letouzey et Ané; Paris 1938.
- Jean Dupont in "Nivernais-Bourbonnais roman"; Editions Zodiaque, 'la Nuit des Temps 45; L'abbaye de Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vîre 1976.
Bijlagen.