Zoeken in deze blog

zondag 26 augustus 2018

Eglise Saint-Jacques te Cappelle-Brouck(Nord 59)

Eglise Saint-Jacques 
te Cappelle-Brouck













Bijlagen.

Église Saint-Jean-Baptiste te Borre (Nord 59)

Église Saint-Jean-Baptiste 
te Borre
















Bijlagen.

Eglise Sainte-Rictrude te Ronchin (Nord 59)

Eglise Sainte-Rictrude 
te Ronchin







Bijlagen.

Ancienne abbaye Laval-Dieu te Monthermé (Ardennes 08)

Ancienne abbaye Laval-Dieu 
te Monthermé


Beschrijving.
 In de 12de eeuw stichtte Itier, graaf van Rethel, verschillende abdijen op zijn domeinen die hem toebehoorden.  Aldus stichtte hij in 1128 te Monthermé met de aartsbisschop Renauld de Martigné de abdij van Laval-Dieu, in het Latijn, Vallis Dei, de vallei van God, voorbestemd voor de reguliere kanunniken van Premontré onder het patronaat van Saint-Remi.



In 1629 is de abdij bij Frankrijk toegevoegd onder de soevereiniteit van Château-Regnault.
De resterende Romaanse gedeelten van de abdijkerk zijn nog het koor met een vlak kooreinde welke versierd zijn met Lombardische banden.  Hier vinden we nog het enige voorbeeld terug van Lombardische boogreeksen in de regio, welke kenmerkend zijn voor de eerste periode bij de Romaanse architectuur.  







De vierkante toren verheft zich op de oude kruising van het transept waarvan de transeptarmen verdwenen zijn.  



Het koor werd binnenin herdaan in de 17de eeuw.  De toren werd tijdens de Klassieke periode eveneens herwerkt.

Bronnen.
- Anne Prache in Champagne Romane; Editions Zodiaque, La Nuit des Temps 55, Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire 1983.

Bijlagen.

Eglise Saint-Erasme te Sercus (Nord 59)

Eglise Saint-Erasme 
te Sercus

Beschrijving.
De kerk Saint-Erasme te Sercus is opgetrokken in Romaanse stijl en dateert van de 12de eeuw.  De kerk wordt omringd met een kerkhof en deze is een typisch voorbeeld van een hallenkerk, welk veelvuldig voorkomt in deze streek.  De kerk is samengesteld uit drie beuken van dezelfde hoogte en deze worden gescheiden door cirkelvormige zuilen.  De kerk bezit een vlak plafond van hout. 


Het is hier vooral de klokkentoren en de hoofdbeuk die opgetrokken werk in romaanse stijl. 






In de 19de eeuw werd de kerk geklasseerd door de dienst "Historische Monumenten".  De kerk onderging talrijke restauratie waarvan deze in de 19de eeuw en 1974-1975 de belangrijkste zijn.

Bijlagen.

Église Notre-Dame te Attigny (Ardennes 08)

Église Notre-Dame 
te Attigny

Geschiedenis.
Aanvankelijk stond er te Attigny een Karolingisch paleis, waarvan niets bewaard is gebleven maar door de nauwe banden tussen de Kerk en de Karolingische macht, werd de parochie het centrum van een dekenij.
Aan de brug te Attigny, op minstens 200 meter van de kerk, zou volgens een traditie Saint-Méen, leprozen verzorgd en genezen hebben en gaf vervolgens aanleiding tot een pelgrimsoord.
Karel de Eenvoudige stichtte een kleine collegiale op het domein van Attigny.  Toen het domein een koninklijk domein werd, werd het overgedragen aan de graven van de Champagne, vervolgens aan de kerk van Reims. Een kerk in Romaanse stijl is aanvankelijk opgericht maar gedurende de volgende eeuwen sterk gewijzigd.  De kerk werd in 1910 als historisch monument erkend.  Het is gevormd met een klokkentoren uit de 13de eeuw, een schip met een koor en glasramen van de 16de eeuw en een portaal van de 19de eeuw.  Maar tijdens WO I werd het verwoest, uitgezonderd het portaal.

Beschrijving.
De klokkentoren dateert van de 12de eeuw en bezet een gedeelte van de zuidelijke arm van het transept.  Met de verwoestingen van WO I werd deze klokkentoren opnieuw gerestaureerd.


Van een vierkante vorm opent hij zich met paarsgewijze bogen met dubbele cilinders.



Hij maakte aanvankelijk deel uit van het Romaanse gebouw dat vervangen werd door een Gotisch dat verschillend van plan is dan de voorgaande kerk.

Bronnen.
- Anne Prache in Champagne Romane; Editions Zodiaque, "La Nuit des Temps 55", Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire 1983.
- Hubert Collin in Les églises rurales romanes du pays de Reims et des Ardennes, Société d'Etudes Ardennaises, Charleville-Mézières 1974.

Bijlagen.

Ruïnes van de oude parochiekerk Saint-Martin te Sedan (Ardennes 08)

Ruïnes van de oude parochiekerk 
 Saint-Martin te Sedan

Beschrijving.
De Romaanse gedeelten van de vroegere parochiekerk te Sedan situeren zich in het kasteel te Sedan.
De restanten van de portaaltoren houden een vierkante ingangsruimte in, in de hoeken voorzien van colonnetten met kubische kapitelen die aanvankelijk de terugval van de ingewerkte bogen in de dikte van de muur ontvingen.  De basissen zijn gevormd met een voetring en halfronde hollijst.  De dekstukken zijn gevormd door eenvoudige bandreeksen. 
De erg beschadigde overblijfselen zouden dateren van de 11de eeuw.



Bron.
- Anne Prache in Champagne Romane; Editions Zodiaque, "La Nuit des Temps" 55, Abbaye Sainte-Marie de la Pierre-qui-Vire.
- Hubert Collin in Les églises rurales romanes du pays de Reims et des Ardennes, Société d'Etudes Ardennaises, Charleville-Mézières 1974.

Bijlagen.