Eglise Saint-Martin
te Cortat
Beschrijving.
Het visgraatmotief (opus spicatum) van bepaalde delen van de muren – dat wil zeggen: schuin gemetseld – en de twee smalle ramen met rondboogvensters die aan de binnenkant sterk zijn afgeschuind en dateren uit de 11e eeuw, getuigen van de ouderdom van het gebouw. De twee grotere spitsboogopeningen in de zuidmuur zijn daarentegen in de 13e eeuw aangebracht. Een ander bijzonder kenmerk van het gebouw is dat het is opgetrokken met fragmenten van Merovingische sarcofagen afkomstig van de nabijgelegen antieke begraafplaats. Ook het linteel van het portaal is een hergebruikte sarcofaag.
Het portaal, dat uitkomt op de westelijke gevelmuur en wordt overdekt door een dakconstructie die vernield was maar tijdens recente restauratiewerkzaamheden in ere is hersteld, is versierd met een opmerkelijk timpaan. Onder een archivolt waarvan de sluitstenen zijn gegraveerd met geometrische motieven en een slank menselijk silhouet, is dit linteel in het bovenste gedeelte versierd met een netpatroon (opus reticulatum) en in het onderste gedeelte met grof uitgewerkte menselijke figuren, een paard en een zon, tegen een achtergrond van spiralen. Deskundigen hebben zich afgevraagd wat de betekenis van dit beeldhouwwerk is: de schepping van de wereld, het aardse paradijs, of de zonaanbidding.
Tijdens de Franse Revolutie, toen de parochie werd opgeheven en bij Montcresson werd toegevoegd, raakte de kerk in onbruik; ze werd verlaten en leeggehaald, waarbij het meubilair door de kerk van Montcresson werd overgenomen.
Het koor, dat uitliep in een halfronde koorafsluiting, stortte begin jaren 1930 in. Aan de achterzijde van het gebouw zijn de blootgelegde funderingen nog te zien. Zonder dakconstructie en dakbedekking was ook het schip gedoemd te verdwijnen, toen de gemeente in 1968 een restauratiecampagne van de ruwbouw startte om het gebouw te redden.
Binnen was de triomfboog die het schip van het koor scheidde versierd met fresco’s uit het einde van de 11e eeuw en het begin van de 12e eeuw, die in 1958 werden verwijderd en worden bewaard in het Musée Girodet in Montargis, nadat ze in 1927 bij opgravingen in de vloer van de kerk waren teruggevonden.
Bijlagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten