Eglise Saint-Junien
te Ardilleux;
Valdelaume
Geschiedenis.
De kerk wordt al vanaf het einde van de 10e eeuw genoemd. In de 11e eeuw wordt ze „du Saint-Sauveur” genoemd, een patroonsnaam die in de Karolingische tijd veel voorkwam. Haar band met de abdij van Nouaillé, die al uit diezelfde periode dateert en in 1118 door paus Gelasius werd bevestigd, zorgde ervoor dat zij uiteindelijk de heilige Junien als patroon kreeg,
die ook de patroonheilige van de abdij zou worden.
De oude kerk was 36 m bij 10 m groot, terwijl de afmetingen aan de binnenzijde tegenwoordig slechts 14 m bij 6 m bedragen. De huidige aanbouwen die de kerk verlengen, zouden wel eens de oorspronkelijke omvang ervan kunnen weerspiegelen. De klokkentoren werd verwoest tijdens de godsdienstoorlogen.
Tijdens de Revolutie werd het verkocht als nationaal bezit en deed dienst als schuur en schaapskooi. Het decreet van 28 augustus 1808 bekrachtigde het verdwijnen van Ardilleux als gebedshuis.
In 1859 hield de gemeente zich bezig met de terugkoop van haar voormalige parochiekerk en verzocht zij om de oprichting van een afzonderlijke parochie in Ardilleux. De daadwerkelijke aankoop werd in 1864 en 1865 afgerond. De parochie van Ardilleux werd zo op 14 mei 1864 hersteld. De restauratiewerkzaamheden werden uitgevoerd volgens de ontwerpen van Alcide Boutaud, architect in Poitiers maar afkomstig uit de omgeving. Op 4 september 1866 werd de kerk, gerestaureerd door lokale arbeiders op kosten van de gemeente en met de genereuze steun van een eigenaar uit de gemeente, Delaubier, ingezegend, evenals de klok en het stenen altaar waarvan de veelkleurige versiering het werk was van een jonge pastoor.
De nieuwe klokkentoren werd gebouwd tussen 1874 en 1877
Beschrijving.
De huidige kerk lijkt te hoog in verhouding tot haar breedte. Het vlakke koor ligt niet in het oosten, inde richting van de opkomende zon, zoals gebruikelijk is, maar in het westen. Op het dak heeft leisteen de plaats ingenomen van de oude steenplaten. De stenen platen zijn verdwenen en vervangen door een bakstenen vloer. De vorm van de moderne klokkentoren wijkt ongetwijfeld sterk af van die van de massieve klokkentoren die de oorspronkelijke kerk waarschijnlijk had. Kortom, we moeten accepteren dat we in de war raken door het feit dat de huidige kerk slechts een afgeknot en sterk gewijzigd deel is van de oorspronkelijke kerk.
Het ingangsportaal, dat heel eenvoudig is, is slechts gedeeltelijk oud. Bij het binnenkomen valt vooral de massieve en prachtige overwelving op, overdekt door een koepel die bestaat uit acht ronde bogen, waarop de verdwenen klokkentoren stond. De machtige samengestelde steunpilaren worden bekroond door prachtige kapitelen: kegelvormige vruchten en twee gezichten op de hoeken; links in de richting van het koor zijn dat vogels, sirenen, hoofden en bladeren voor de andere. Deze travee vormt een sterk afgetekend eerste deel met een breedte van slechts 3m, zowel bij de ingang als bij de overgang naar de twee andere traveeën. Deze zijn uitgevoerd als spitsbogen met gordelbogen en zonder ramen.
Bijlagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten