Ancienne abbaye Notre-Dame
te La Couronne
Beschrijving.
Hoewel de voormalige abdijkerk van La Couronne, die aan het einde van de 12e eeuw werd gebouwd, zonder meer tot de gotische bouwwerken gerekend kan worden, verdient zij een speciale vermelding, zeker omdat haar architectuur nog sterk doordrongen is van de romaanse traditie.
De abdij, gesticht in een moerasgebied ten zuiden van Angoulême door de vrome Lambert – aanvankelijk priester van de parochie en later opvolger van Girard II aan het hoofd van het bisdom –, bood onderdak aan een gemeenschap van reguliere kanunniken met strenge leefregels die aansloten bij de cisterciënzergeest. Volgens een legende zou Lambert, die later als heilige werd vereerd, een draak hebben verslagen die het moeras – de Pallue – zou hebben geteisterd, waar de abdij werd gesticht.
De eerste kerk, gebouwd in de jaren 1120, maakte al in 1170 plaats voor een enorm bouwwerk dat, bij de inwijding in 1201, samen met Saint-Amant-de-Boixe de enige was in het bisdom dat zich kon meten met de kathedraal, temeer daar het de relikwieën van de stichter herbergde en de begraafplaats werd van de Lusignans, de nieuwe dynastie van de graven van Angoulême. Dankzij de uitgebreide kroniek is de geschiedenis van deze abdij en de bouw ervan ons veel beter bekend dan die van enig ander monument uit die periode in de regio. Dit stelt ons met name in staat om de latere ontwikkeling van de architectuur in de Charente en de romaanse architectuur in Aquitaine te begrijpen. Des te meer is het te betreuren dat het gebouw door de Revolutie in verval is geraakt.
Van deze uitgestrekte abdij zijn slechts enkele verspreid liggende gebouwen overgebleven, die grotendeels uit de late middeleeuwen of de moderne tijd dateren en deel uitmaken van een uitgestrekt park dat wordt gedomineerd door het misplaatste silhouet van een cementfabriek. Maar ten zuidwesten van de vervallen kerk is een zeer sobere 12e-eeuwse constructie bewaard gebleven. Van de kerk is de omtrek van het schip te herkennen – met name een deel van een uitgestrekt vlak koor, geflankeerd door vierkante kapellen, volgens een type dat is ontleend aan cisterciënzerkerken. Hoewel het kruisribgewelf, beïnvloed door de modellen uit Anjou, zijn intrede heeft gedaan, getuigt de vormgeving van de bewaard gebleven gevels in de oostelijke delen nog steeds van een sterke gehechtheid aan de romaanse architectuurstijl. De parallel met de kathedraal van Poitiers dringt zich hier op. Zelfs de enkele bewaard gebleven kapitelen getuigen van de herhaling van motieven, voornamelijk plantaardig, afkomstig van bouwplaatsen uit het midden van de 12e eeuw, zoals het schip van Aulnay, ten zuiden van de Poitou.
Bronnen.
- Jean George in "Les églises de France; Charente"; Editions Letouzey et Ané; Paris 1933.
- Christian Gensbeitel in "Promenades romanes en Charente"; Geste Editions; La Crèche 2010.
Bijlagen.
