Zoeken in deze blog

zondag 22 maart 2026

Eglise Saint-Laurent te Rougnat (Creuse 23)

 Eglise Saint-Laurent 

te Rougnat


Beschrijving.
De kerk is gewijd aan de heilige Laurentius. Het patronaat behoorde toe aan de abdij van Chambon. Deze kerk bestaat uit een schip, dat nog slechts twee traveeën telt en uitloopt in een halfronde apsis, en een dwarsschip met kleine apsissen.  De eerste travee van het schip en de klokkentoren die er bovenuit stak, zijn ingestort en de klokken zijn ondergebracht in een nieuwe constructie voor het schip van de kerk.
De twee overgebleven traveeën van het schip hebben ribgewelven die, net als een deel van de steunpilaren, in de 14e eeuw zijn vernieuwd. Deze steunpilaren – hoekzuiltjes aan de westzijde en kolommen op steunmuren tussen de twee traveeën die de gordelboog dragen – reiken tot 2,50 m boven de vloer en hebben een amandelvormig profiel. De gordelboog, die de uiterste travee van de kruising van het transept scheidt, wordt gedragen door dikke ronde zuilen die rusten op gebeeldhouwde afsluitstukken.  Gordelbogen van hetzelfde type markeren de ingang van de overwelfde kruisbeuken met een halfkoepel.  Het koor heeft een ribgewelf dat uitstraalt rond een centrale sluitsteen.











Het koor en de kleine apsissen zijn bekleed met een elegante 18e-eeuwse houten lambrisering, die rond 1750 door een kunstenaar uit Lyon, ridder Lombardi, op kosten van een pastoor, abbé Panier, van beschilderingen was voorzien.  Er resten nog enkele panelen , die in zeer slechte staat verkeren.



Achter in de zuidelijke zijbeuk bevindt zich een soort versierde nis met gebeeldhouwde engelenfiguren.  Een doopvont, aan de westkant van het schip, is een moderne opstelling waarin  romaanse kapitelen zijn hergebruikt, waarvan er één een zittende figuur voorstelt die met elke arm een ezel of een paard vasthoudt dat zijn hoofd op de knieën van de figuur laat rusten; achter elk dier staat een boom.







De verhoogde apsis heeft haar romaanse steunberen en twee oude rondboogvensters behouden. Het portaal, dat in het zuiden uitkomt, heeft een gebroken boog met rollijsten, zuiltjes en kapitelen die een fries vormen; aan weerszijden sluit een blinde boog hierop aan.  In de zuidmuur is een nis met gebroken boog en een voetlijst uitgehouwen; daarboven bevindt zich een langwerpig raam met klaverbladboog.











De ingestorte klokkentoren was vierkant en had aan elke zijde ramen met spijlen en gebroken bogen.

Bron.
- Louis Lacrocq in "Les églises de France, Creuse"; Librairie Letouzey et Ané, Paris 1934.


Bijlagen.

vrijdag 20 maart 2026

Eglise Notre-Dame-de-l'Assomption te Vendoire (Dordogne 24)

 Eglise Notre-Dame-de-l'Assomption 

te Vendoire


Beschrijving.
De kerk Notre-Dame dateert uit de 12e eeuw en werd in de 19e eeuw verstevigd.  Het is een  romaanse kerk in de stijl van de Charente.  Een portaal met drie rondbogen, waarvan de twee buitenste blind zijn.  De bogen zijn van lijstwerk voorzien en rusten op zuiltjes met gebeeldhouwde kapitelen.  Het koor heeft aan de buitenkant schuine wanden. Op het transept staat een vierkante klokkentoren, die rust op dikke pijlers.  Aangrenzend aan het koor staat een toren waarin de trap naar de klokkentoren aanvangt.  
In een document van het bisdom Périgueux uit 1556 wordt melding gemaakt van de “Eccl Sti. Severini de Vendoya”, die onder de aartspriesterschap van Gout, ex-Bost, viel en tot La Couronne behoorde. 
Tijdens de kerkelijke inspectie van de kerk van Vandoire in 1688 werd het volgende vermeld: "Tinnen kelk, koperen schaal, zeer matige versiering.  De kerk is niet betegeld, heeft geen ramen en is niet bekleed met lambrisering; en dreigt te vervallen".  
Deze kerk is bij besluit van 24 juni 1948 opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten.




















Bron.
- Guy Penaud in "Eglises et chapelles en Périgord"; Editions La Geste; La Crèche 2023.


Bijlagen.
-https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1KzmBdoS14HVDg7j2RB3enhay-88&ll=45.40420678997095%2C0.4138175448030834&z=12