Romaanse kunst & architectuur: Eglise priorale Saint-Martin te Argentine ; La Rochebeaucourt-et-Argentine (Dordogne 24)

woensdag 11 maart 2026

Eglise priorale Saint-Martin te Argentine ; La Rochebeaucourt-et-Argentine (Dordogne 24)

Eglise priorale Saint-Martin

te Argentine ;

La Rochebeaucourt-et-Argentine

Beschrijving.

Vanaf de 11e eeuw bestond er een religieuze gemeenschap die geleidelijk aan uitgroeide tot een kleine abdij. Deze parochie behoorde in de 14e eeuw toe aan de aartspriesterschap van Gout en in de 16e eeuw aan de aartspriesterschap van Peyrat. Volgens het bord van het bisdom Périgueux uit 1556 is er sprake van “Eccl. Sti. Martini de Agenina”, nog steeds afhankelijk van de aartsbisschop van Gout. Tijdens het canonieke bezoek aan de kerk in 1688 werd vermeld: "Sacristie redelijk mooi versierd. De kerk heeft een gewelfd plafond, is geplaveid en voorzien van ramen". De kerk is vrijwel intact gebleven, maar de kloostergebouwen zijn vandaag de dag verdwenen.

In haar huidige vorm vertoont de kerk drie bouwfasen. Uit de 11e eeuw zijn nog een travee van het koor en de daarboven uitsteekende klokkentoren overgebleven. In de 12e eeuw moest het halfronde koor worden vergroot en voorzien van een halfkoepel. Ten slotte werd in de 15e eeuw het schip vergroot en aan de noordzijde een zijbeuk toegevoegd. In de 17e eeuw werd het hoofdaltaar in de middelste travee van de zijbeuk geplaatst.

Het geheel is opgetrokken in mooie, regelmatig geplaatste natuurstenen en bedekt met kanaalpannen. Aan het einde van de 19e eeuw schreef kanunnik Brugière dat er vóór de Revolutie een geestelijkheid in Argentine was, wat doet vermoeden dat men deze kerk rond 1880 begon te verlaten.

Aan het begin van de 20e eeuw werd beschreven dat de kerk een ogivale vorm heeft, bestaande uit een schip en een zijbeuk die door twee zuilen van elkaar worden gescheiden, vijf ramen en een klokkentoren in het transept boven een koepel. De klokkentoren is 15 meter hoog. De kerk staat sinds 10 april 1974 op de monumentenlijst.