Romaanse kunst & architectuur

woensdag 11 maart 2026

Eglise priorale Saint-Martin te Argentine ; La Rochebeaucourt-et-Argentine (Dordogne 24)

Eglise priorale Saint-Martin

te Argentine ;

La Rochebeaucourt-et-Argentine

Beschrijving.

Vanaf de 11e eeuw bestond er een religieuze gemeenschap die geleidelijk aan uitgroeide tot een kleine abdij. Deze parochie behoorde in de 14e eeuw toe aan de aartspriesterschap van Gout en in de 16e eeuw aan de aartspriesterschap van Peyrat. Volgens het bord van het bisdom Périgueux uit 1556 is er sprake van “Eccl. Sti. Martini de Agenina”, nog steeds afhankelijk van de aartsbisschop van Gout. Tijdens het canonieke bezoek aan de kerk in 1688 werd vermeld: "Sacristie redelijk mooi versierd. De kerk heeft een gewelfd plafond, is geplaveid en voorzien van ramen". De kerk is vrijwel intact gebleven, maar de kloostergebouwen zijn vandaag de dag verdwenen.

In haar huidige vorm vertoont de kerk drie bouwfasen. Uit de 11e eeuw zijn nog een travee van het koor en de daarboven uitsteekende klokkentoren overgebleven. In de 12e eeuw moest het halfronde koor worden vergroot en voorzien van een halfkoepel. Ten slotte werd in de 15e eeuw het schip vergroot en aan de noordzijde een zijbeuk toegevoegd. In de 17e eeuw werd het hoofdaltaar in de middelste travee van de zijbeuk geplaatst.

Het geheel is opgetrokken in mooie, regelmatig geplaatste natuurstenen en bedekt met kanaalpannen. Aan het einde van de 19e eeuw schreef kanunnik Brugière dat er vóór de Revolutie een geestelijkheid in Argentine was, wat doet vermoeden dat men deze kerk rond 1880 begon te verlaten.

Aan het begin van de 20e eeuw werd beschreven dat de kerk een ogivale vorm heeft, bestaande uit een schip en een zijbeuk die door twee zuilen van elkaar worden gescheiden, vijf ramen en een klokkentoren in het transept boven een koepel. De klokkentoren is 15 meter hoog. De kerk staat sinds 10 april 1974 op de monumentenlijst.

Bron.

- Guy Penaud in "Eglises et chapelles en Périgord"; Edition La Geste; La Crèche 2023.

- Guy Penaud in "Histoire des communes du Périgord"; Editions Les Livres de l'Îlot; Neuvic-sur-l'Isle 2024.

Bijlagen.

-https://www.google.fr/maps/d/viewer?mid=1zuC_4B9dSPD8aOAssxTAhOUZQPc&femb=1&ll=45.365582377016224%2C0.5496562346679656&z=11

-https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1KzmBdoS14HVDg7j2RB3enhay-88&ll=45.43636813159943%2C0.4907944323730584&z=12

-https://monumentum.fr/monument-historique/pa00082784/la-rochebeaucourt-et-argentine-eglise-saint-martin-dargentine

-https://pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/PA00082784

-https://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%89glise_Saint-Martin_d%27Argentine

-https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:%C3%89glise_Saint-Martin_d%27Argentine?uselang=fr

-https://clochers.org/Fichiers_HTML/Accueil/Accueil_clochers/24/accueil_24353a.htm

-https://photos.google.com/album/AF1QipOJm7Aaq7gLQjaOyhoZXTztHZ50Jp0F78VNpxjD

-https://www.geoportail.gouv.fr/carte

dinsdag 10 maart 2026

Eglise Saint-Roch te Gurat (Charente 16)

Eglise Saint-Roch

te Gurat

Beschrijving.

Het schip bezat waarschijnlijk geen overwelfd plafond. Het is bedekt met een plafond met afgeronde hoeken; twee ramen doorbreken de zijmuren, die versierd zijn met vier blinde boogreeksen op pilasters. De westelijke muur heeft aan de achterkant ook twee boogreeksen, gescheiden door de ingang; deze wordt naar boven toe smaller.

Op het valse vierkant, verlicht door twee ramen, is een koepel op pendentieven gezet, die een vierkant met afgeronde hoeken vormt, waarvan de bogen uit één gording bestaan; de westelijke boog, die opnieuw is gemaakt, is smal, laag en rond, de andere, grotere boog is licht gebroken.

De halfronde apsis, onder een halfkoepel bezit drie vensters die omgeven zijn door een kordonlijst.

Aan de voorgevel wordt de ingang met drie booggordels, zonder kordonlijst, geflankeerd door twee boogreeksen met één gording, waarvan deze wordt gescheiden door een kleine steunbeer, die boven de band met modillons uitsteekt, waarop de gevel met een roostervenster staat.

De apsis heeft geen steunberen; het valse vierkant bezit deze op de hoeken, behalve in het noordwesten, waar deze wordt overschaduwd door de muur van het schip, die breder is dan de apsis. Daarboven rijst de vierkante klokkentoren op, met twee blinde bogen op kolommen op de eerste verdieping en paarsgewijze rondbogen op de tweede verdieping welke opnieuw zijn doorbroken; het geheel werd in 1854 bekroond met een vrij hoge houten torenspits.

De ruwe bouwstijl van dit gebouw maakt het mogelijk om het te dateren uit de 11e eeuw.

Bron.

- Jean George in "Les églises de France; Charente"; Librairie Letouzey et Ané; Paris 1933.

Bijlagen.

-https://www.google.fr/maps/d/viewer?mid=14KfCggvou3NTnRcatwtf1u8HMNU&femb=1&ll=45.428242710713356%2C0.2711089623611107&z=17

-https://www.sudcharentetourisme.fr/fiche-sit/eglise-saint-roch-de-gurat-5758369/

-https://guratcharente.wixsite.com/gurat/l-eglise-saint-roch

-https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:%C3%89glise_Saint-Roch_(Gurat)?uselang=fr

-https://clochers.org/Fichiers_HTML/Accueil/Accueil_clochers/16/accueil_16162a.htm

-https://photos.google.com/album/AF1QipNYOH2-AbCrRTuff3FWPVkoutC1A9TBZizCDW5S

-https://www.geoportail.gouv.fr/carte

maandag 9 maart 2026

Eglise Saint-Jean-Baptiste te Chassenon (Charente 16)

Eglise Saint-Jean-Baptiste

te Chassenon

Beschrijving.

Deze kerk, die vroeger onder het bisdom Limoges viel, dateert uit het einde van de 12e eeuw, maar is in verschillende periodes verbouwd. Ze bestaat uit een schip, een transept en een vlak kooreinde dat een halfronde apsis heeft vervangen.

Het schip, waarvan de noordmuur is herbouwd, wordt overdekt door een bakstenen gewelf, verdeeld in drie traveeën door gordelbogen die vertrekken van kolommen op dubbele steunen; de zijmuren worden versterkt door een boogreeks met twee sterk gebroken gordingen. Ze worden doorbroken van ramen, behalve aan de westkant.

De viering van het transept wordt overdekt door een langwerpige koepel met afgeronde hoeken, die begint met trompen en eindigt in pendentieven; de grote, licht gebroken bogen met twee booglijsten rusten op zeer uitstekende pilasters met zuilen, met slecht gebeeldhouwde kapitelen en versierde basissen.

Op de kruisbeuken, overwelfd met een tongewelf, openen zich halfronde absidolen, bekroond met een halfkoepel en verlicht door een raam; er is er ook een op de eindmuren van de transeptarmen.

Het koor wordt voorafgegaan door een rechte travee, met een stenen tongewelf, verdubbeld met bakstenen; deze is zelf bedekt met een vals houten gewelf, op kruisribben met schildbogen. Drie ongelijke ramen openen zich in het koor, waar aan de zuidkant een groot dubbel wijwaterbekken opvalt, met een rondboog, omlijst door een rol.

De gevel, ondersteund door een enkele steunbeer aan de zuidkant, heeft een deur met een licht uitgesneden linteel, met daarboven een rondboog met een roostervenster; daarboven bevinden zich een langwerpig raam en een vernieuwde geveltop. Boven de boog zijn een kruisiging met de dragers van de spons en de lans en iets lager een steen met sporen van drie figuren aangebracht.

Het schip bezit aan de noordzijde geen kroonlijst of steunberen; aan de zuidkant zijn er kleine steunberen en een rij modillons. De kruisbeuken zijn verhoogd boven de kroonlijst met kraagstenen; twee haakse steunberen ondersteunen de hoeken.

Het kooreinde, dat meer is verhoogd, heeft grote steunberen die de hoeken omvatten; op de zuidoostelijke steunbeer staat een steen met de datum van de restauratie, 1607. In de verhoogde delen zijn ramen aangebracht voor ventilatie.

De vierkante klokkentoren, op het viering, heeft slechts één verdieping vanaf een cordonlijst; aan elke zijde zijn paarsgewijze ramen aangebracht; een laag vierzijdig dak sluit het geheel af.